Önce düştüğümde kalkmayı, sonra aleve dokunduğumda acıyı, sevmeyi öğrendim, sevilmeyi her şeyi öğrendim de yalnız seni unutmayı öğrenemedi
Yaşamak özlemsiz, özlem sevgisiz, sevgi sensiz olmaz! Unutma ki sevmek daima beraber olmak degil, sensizken bile seninle olabilmektir... Bugün yanında değilim belki ama özlemim sevgim hep seninle. Seni seviyorum!
Gözlerin nehir kirpiklerin köprü olsa, ben üzerinden geçerken ipler kopsa ve düştüğüm yer dudakların olsa. Unutma bir öpücük borçlusun bana.
Yatağını gül yapraklarıyla, rüyalarını papatyalarla süsledim, üzerini sevgimle örttüm tüm kâbuslarını da ben aldım ki sen rahat uyu bir tanem!
Yıldızımsın kaymayacak, güneşimsin batmayacak Hayatımsın yaşanacak, umudumsun tutunacak, Bu kalp seni hiç unutmayacak..
Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan, Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan, Özlenen sen, özleten sen. Varken doyulmayan, yokluğuna dayanılmayan.
Gözlerin gözlerimde, ellerin ellerimde, aşkın içimde ve ruhun bedenimde olduğu sürece seni çok sevmeye devam edeceğim.
Sevgililer öpüşürken neden gözlerini kapatırlar bilir misin? Çünkü gözleriyle değil de kalpleriyle görmek isterler... Yani hissetmek isterler. Ben de seni ruhumun derinliklerinde hissediyorum sevgilim çünkü seni çok seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder